صفحه ی اول

 

 

 


 

محمد

 

نه چندان تبدار و تابناک.

سوره مدنی محمد. مدنی است اما چندان دراز نیست. به هرحال این تنها آیه‌ای است که بر نام محمد رفته است. با بسم‌الله الرحمن الرحیم آغاز می‌شود:

 

 آن‌‌ها که به خدا کافر شدند و راه دین خدا را بر خلق خدا بستند اعمال‌شان تباه است و آن‌ها که به خدا گرویدند و اعمال شایسته به جا آوردند و بر آن‌چه بر محمد نازل شده است که البته بر حق و از جانب خدا بود ایمان آوردند خدا از گناهان‌شان درگذشت و امرشان را اصلاح فرمود. کسانی هستند که پیروی عقاید باطل کردند و آن‌ها که اهل ایمان‌اند آن‌هایی هستند که پیرو قرآن حق از جانب خدا نازل‌شده گردیدند. و این‌گونه خدا حال مردمان را مثل می‌کند.

چون مومن‌ها با کافرها رو به رو شوند باید آن‌ها را گردن زنند تا آن‌گاه که از بسیاری خونریزی از پای درآید. پس از آن اسیر جنگی را محکم به بند کشید تا بعد آن‌ها را آزاد کنید یا فدا بگیرید. این حکم فعلی است. اگر خدا خواست خود از کافران انتقام می‌کشد. برای امتحان بعضکم به بعض است و آن‌ها که در راه خدا کشته شدند خدا هرگز اعمال‌شان را تباه نمی‌کند و آن‌ها را به سعادت هدایت کرده و امورشان را اصلاح می‌کند. در بهشتی که منزل و مقام‌شان را پیش‌تر بر او شناسانده‌اند واردش کنید!

 

ای اهل ایمان، هرگاه شما خدا را یاری کنید خدا هم شما را یاری کند و شما را ثابت‌قدم گرداند. و آن‌ها که کافر شدند هلاک و نابود بشوند و خداوند اعمال‌شان را ضایع کند. این بدان سبب است که از آن‌ها که از قرآنی که نازل شده کراهت داشتند. پس خدا اعمال‌شان را محو و نابود فرمود.

 

آیا روی زمین به سیر و سفر نمی‌گردید تا پیش چشم‌تان آید که کار پیشینیان به کجا کشید؟ کافران را عاقبتی است چنین. و این از آن روی است که خدا یار مومنان است و کافران هیچ یار ندارند. البته خدا آن‌ها را که ایمان آورده‌اند و نکوکارند: ادخلو می‌دهد: جنات تجری تحتها الانهار... داخل شوند! آن‌ها که به راه کفر رفتند و به تن‌باره‌گی پیمودند عاقبت‌شان آتش دوزخ است.

 

چه شهرها که از قریه‌ات که تو را از آن راندند قوی‌تر بود: اهلکناهم فلا ناصر لهم شدند. آیا کسی که از خدای خود حجتی مانند قرآن را دارد مانند کسانی است که اعمال زشت‌شان در نظر زیبا جلوه کرد و پیرو هوای خود شدند؟ مثل بهشتی که در دنیا به متقیان وعده داده‌اند: در آن باغ بهشت نهرهایی از آب گوارا جاری است و نهرهایی از شیر که هرگز طعم‌اش نگردد و نهرهایی از شراب ناب که نوشنده‌گانش را به حد کمال لذت دهد و نهرهایی از عسل مصفا و انواع میوه‌ها بر آن مهیا و مغفرت الله!

ایا حال کسی که در این بهشت است مثل حال کسی است که به دوزخ است و آب جوشانی نوشد که اندرونش را پاره پاره می‌کند؟

بعضی به گفتارت گوش می‌دهند تا وقتی که از پیش‌ات بروند. با اهل علم اصحاب به تمسخر می‌گویند رسول باز چه گفت؟ اینان هستند که خدا مهر قهر بر دل‌شان نهاده است و پیروی هوا می‌کنند. آنان که به گفتارت هدایت شدند خدا بر هدایت و ایمان‌شان بیفزود و پاداش تقوای‌شان را عطا فرمود. کافران که ایمان نمی‌آورند پس باز انتظاری دارند جز آن که ساعت قیامت فرا رسد که شروط و علایم قیامت بسیار پدید آمد و پس از آن که قیامت نیاید تذکر دهند آن‌ها چه فایده بخشد؟

 

باز هم بدان: لا اله الا الله و استغفار برو گناهان مومنان‌ات را و آمرزش طلب کن در رفتنش به عالم آخرت که مسکن همیشگی است.

 

و مومنان می‌گویند چه شد که سوره‌ای نازل نشده است! در صورتی که سوره‌ی محکم نازل شده است و ذکر فی‌ها قتال آمده است. آن‌ها که دل‌های‌شان بیمار است بنگری مانند کسی است که از ترس حال بی‌هوشی به او دست می‌دهد. در تو نگاه می‌کنند. موت بر آن‌ها سزاوارتر است.

 

راه سعادت طاعت بر گفتار نیکو است. پس از آن‌که عزم جنگ پیوست منافقان اگر کلام خدا را تصدیق کنند برایشان بهتر است. آیا اگر شما از قرآن خدا و اطاعت از او روی بگردانید یا بر زمین فساد کنید و قطع رحم کنید باز هم امید نجات دارید؟ همین‌ها هستند که خدا آن‌ها را لعن کرده است و چشم و گوش‌شان را کور و کر کرده است. در کار قرآن آیا تدبیر نمی‌کنند؟ یا بر قلب‌هایشان قفل‌ها است؟ آن‌ها که مرتد شدند و به دین پشت کردند شیطان کفر را در نظرشان جلوه‌گر ساخت تا با آمال و آرزوهای درازشان بفریبدشان. این برگشتن از دین برای آن بود که به دشمنان قرآن گفتند ما البته شما را در مخالفت با محمد تا بتوانیم موافقت می‌کنیم. و خدا بر اسرار آگاه است.

با چه حال سختی رو به رو شوند وقتی که فرشته‌ها یضربون به جان‌شان می‌زنند و بر پشتشان تازیانه می‌بارد.

 

آن‌ها که در دل بیمارند پندارند خدا ریای آن‌ها را بر اهل ایمان آشکار نمی‌کند. اگر ما می‌خواستیم حقیقت را به وحی بر تو آشکار می‌کردیم تا از بیرون درون‌شان را پی بزنی و بشناسی آن‌ها را در بیان‌شان. الله به همه‌ی کارهای شما آگاه است.

 

آن‌ها که کافر شدند و راه خدا را بر روی خلق خدا بستند یا بر رسول او بعد از بیان روشن دین باز مخالفت کردند زیان مخالفت به ضرر خودشان است. ضرری به خدا نمی‌رسانند و اعمال‌شان را نزد خدا نابود می‌گرداند. ای اهل ایمان از خدا و رسولش اطاعت کنید و اعمال خود را باطل نکنید. آن‌ها که کافر شدند و راه خدا بر روی خلق خدا بستند و به حال کفر مردند دیگر خدا هرگز آن‌ها را نخواهد بخشید. ای مومنان در کار دین سستی روا ندارید. کافران را دعوت به صلح کنید که شما بر کفار غالب و بلندمقام‌تر خواهید بود. خدا با شما است و هیچ از اعمال شما نمی‌کاهد.

 

زنده‌گانی دنیا بازی‌چه و هوس‌رانی نیست. اگر به خدا ایمان آورید و پرهیزگار شوید پاداش اعمال شما را خواهد داد و از اموال شما چیزی نمی‌خواهد. اگر چیزی از شما بخواهیم و به اصرار هم سئوال کنیم باز بخل می‌ورزید. این خبث درون شما را آشکار می‌کند. آری شما همان مردم‌اید که برای انفاق در راه خدا دعوت می‌شدید. باز بعضی از شما بخل می‌ورزند. هرکس در انفاق بخل کند به ضرر خود او است. خدا از خلق بی نیاز است. خدا غنی است و شما فقیرهایید. روی از دین حق بگردانید، خدا قومی غیر از تو را که بخیل نباشد جای تو پدید می‌کند.

 

 

 

 

 

 

   

 

 

tangeeram@yahoo.com

This is Sardar Salehi`s non-commercial site